Mniszek pospolity

W języku ludowym nazywany jest także mleczem, brodawnikiem, dmuchawcem, lwim zębem, maślakiem pospolitym czy gołębim groszem. Roślina ta uznawana za uciążliwy chwast dla ludzi cierpiących jest bardzo wartosciowym ziołem leczniczym. Kwitnie w kwietniu i maju na wszelkich zboczach, łąkach oraz obszarach trawiastych. Przypomina wtedy żółty dywan, zachwycając nas każdego roku. Roślina ta nie lubi terenów podmokłych. Wyróżnia się dwiema właściwościami: pomaga przy dolegliwościach woreczka żółciowego oraz wątroby. Liście mniszka zbieramy przed kwitnieniem, korzenie wiosną lub na jesieni a łodygi w okresie kwitnienia. Właściwości lecznicze ma cała roślina. Osobiście już się przyzwyczaiłam że każdej wiosny podaję ją na stół tak jak sałatkę. Dzisiaj już wiem że codzienne spożywanie od pięciu do sześciu surowych łodyg kwiatowych szybko pomaga w przypadkach przewlekłych stanów zapalnych wątroby objawiających się nawracajscymi kłuciami w prawym podżebrzu, promieniującymi aż do prawej łopatki. Łodygi te pozytywnie działają także przy cukrzycy. Chorzy powinni jeść je codziennie- do dziesięciu sztuk- przez cały okres kwitnienia mniszka. Łodygi razem z kwiatami myjemy a dopiero potem pozbywamy się główek kwiatowych i powoli przeżuwamy. Początkowo mają nieco gorzkawy smak a poza tym są chrupiące i soczyste. W smaku przypominają liście endywii. Ludzie chronicznie chorzy, czujący znurzenie i zmęczenie powinni zrobić sobie dwutygodniową kurację polegającą na spożywania świeżych łodyg mniszka. Efekty pozytywnie ich zaskoczą. Łodygi te pomagają również w innych chorobach. Leczą świąd skóry, wypryski i wysypki, poprawiają stan soków żołądkowych oraz oczyszczają żołądek ze wszystkich zalegających substancji. Są w stanie bezboleśnie rozpuścić kamienie żółciowe i pobudzić czynności wątroby i woreczka żółciowego. Mniszek obok soli mineralnych zawiera również substancje lecznicze i regenerujące, które mają ogromne znaczenie w przypadku schorzeń związanych z przemianą materii. Dzięki działaniu oczyszczającemu krew pomaga także w dnie i przy reumatyzmie. Roślina ta sprawdza się także przy leczeniu żółtaczki i schorzeń śledziony. Korzenie Mniszka spożywane na surowo lub w wersji ususzonej ( wykorzystywane do zaparzania herbaty). Również mają działanie oczyszczające krew a oprócz tego wspomagają trawienie działają napotnie i moczopędnie. Są uważane za znakomity środek rozrzedzajacy krew. Stare książki o ziołach podają iż kobiety używały wywaru z tej rośliny do zabiegów upiększających- ,,obmywały nim oczy i twarz w nadziej na uzyskanie jasnego oblicza”. Roślina ta należy do tych które nie robią sobie przerwy zimowej i wypuszczają liście o każdej- nawet zimnej porze roku. Osobiście każdego roku przygotowuję syrop z kwiatów mniszka, który wspaniale smakuje i jednocześnie pozytywnie wpływa na zdrowie. Poza tym jest świetnym dodatkiem do mojego bożonarodzeniowego piernika. Moją mamą spotkała kiedyś kobietę niosącą w podwiniętym fartuchu kwiaty mniszka i zapytała co będzie z nimi robiła. Kobieta podała jej przepis na pyszny syrop z mniszka. Oto on: dwie pełne garście kwiatów mniszka zalewamy litrem zimnej wody powoli doprowadzamy do wrzenia. Po zagotowaniu zdejmujemy garnek z palnika i odstawiamy na całą noc. Na drugi dzień wlewamy wszystko na sito, odcedzamy a następnie dokładnie wyciskamy obydwiema rękami. Do soku dodajemy kilogram cukru nierafinowanego i pół pokrojonego na plastry cytryny ( jeżeli cytryna była pryskana to bez skóry). Więcej cytryny sprawia że sok będzie bardziej kwaśny. Garnek stawiamy bez przykrycia na kuchence. Aby zachować cenne witaminy nastawiamy ją na najmniejszy stopień grzania. W ten sposób płyn odparuje bez gotowania. Powstały syrop należy raz lub dwa razy ostudzić, aby uzyskać odpowiednią konsystencję. Nie wolno dopuścić do zbytniego zagęszczenia ponieważ z czasem ulegnie krystalizacji. Nie może być również za rzadki, ponieważ mogło by to doprowadźić do skwaśnienia.

Sposoby stosowania Mniszka pospolitego:

Przygotowanie herbaty: czubatą łyżeczkę korzeni zalewamy na noc 1/4 litra zimnej wody. Następnego dnia zagotowujemy i przecedzamy. Pijemy małymi łyczkami pół godziny przed i po śniadaniu.

Sałatka: Przyżadzamy ją ze świeżych korzeni i liści

Łodygi : codziennie dokładnie żujemy i zjadamy od pięciu do dziesięciu surowych, umytych łodyg kwiatowych.

Tekst zaczerpnięty z książki Apteka Pana Boga Marii Treben